فكر ميكنم همه قبول دارند كه بچهها و بزرگترها خيلي با هم فرق دارند. بزرگترها به خاطر زندگي طولانيتر و تجربه بيشتري كه دارند خودشان ميتوانند از حق و حقوق خود دفاع كنند اما بايد از كوچكترها حمايت بشود تا ديگران نتوانند حقوق، آنان را ضايع كنند ضمن اين كه حتي از بزرگترها هم برخي از اوقات بايد مواظبت شود و در مورد خيلي چيزهاي مربوط به بزرگترها هم قانون خاصي نوشته ميشود تا از حقوق آنها دفاع بشود پس كودكان به ويژه كودكان معلول (با هر معلوليتي) و كمتوان ذهني نياز بيشتري دارند تا چنين قوانيني در مورد آنها نوشته شود. اگر چه در خيلي كشورها در مورد كودكان قوانين متعددي نوشته شده است، اما يك متن جهاني نيز وجود دارد كه مخصوصاً براي حمايت از حقوق كودكان نوشته شده است. اين متن جهاني كه پيماننامه جهان حقوق كودك ناميده ميشود پس از ده سال گفتگو بين كشورهاي عضو سازمان ملل در سال 1367 به اجرا درآمد. در حال حاضر از 193 كشور جهان، 191 كشور اين پيماننامه را امضاء كردند و جمهوري اسلامي ايران در سال 1373 به صورت مشروط اين پيماننامه را امضاء كرد. ![]()
![]()
![]()
همه كساني كه با كودكان سروكار دارند بايد با پيماننامه جهاني حقوق كودك آشنا باشند به خصوص پدر و مادرها، معلمها، مربيان. در اين ميان خود بچهها بايد قبل از همه با اين پيماننامه آشنا باشند.[1]![]()
لطفا جهت مطالعه بیشتر ادامه ی مطلب را کلیک کنید .
ادامه مطلب

